ABP tegen boringen op de Noordpool: is ABP wel echt kritisch richting Shell?

Afgelopen week berichtten verschillende media over de kritiek die het ABP heeft op de boorplannen van Shell op de Noordpool (o.a. NRC, NOS en FD). Het lijkt erop dat het ABP, onder druk van de steeds groter wordende publieke discussie over haar fossiele investeringen, zich nu duidelijker uitspreekt richting fossiele energie bedrijven als Shell. Dit is beweging in de goede richting, maar volgens ons nog verre van voldoende.

Wij juichen het toe dat het ABP zich tijdens de aandeelhoudersvergadering van Shell publiekelijk kritisch uitte tegen de plannen om te gaan proefboren in het kwetsbare Arctische gebied. Het persbericht op de ABP website meldt: “Vandaag heeft de uitvoeringsorganisatie van ABP op de aandeelhoudersvergadering van Shell stevige kritiek gegeven op het klimaatbeleid van Shell.”. Jags Walia, portfolio manager olie en gas bij APG – de investeringsbeheerder van ABP, zegt over die proefboringen op de website het volgende:

“Wij kunnen niet beoordelen hoe groot het risico is dat er een keer iets misgaat. Maar we weten wel zeker dat áls het misgaat, de gevolgen zeer groot zullen zijn. Natuurlijk in de eerste plaats voor het milieu. Maar daarnaast ook voor onze investeringen, en daarmee voor veel Nederlandse gepensioneerden.”

Hij vervolgt: “De markt zal Shell zo’n fout niet zo snel vergeven. De reputatieschade zal enorm zijn, al was het maar omdat iedereen Shell hiervoor heeft gewaarschuwd. Dat heeft grote financiële consequenties. Kijk maar naar BP. De waarde van hun aandelen halveerde ongeveer na de olieramp in de golf van Mexico in 2010.”

Het ABP is dus (terecht) zeer kritisch naar Shell over de financiele en ecologische gevolgen van proefboringen in Alaska. Daarin kunnen wij elkaar wel vinden. Maar dan is het wel de vraag: gaat ABP haar woorden omzetten in daden als Shell toch gaat boren in Alaska? ABP zweert bij actief aandeelhouderschap – het aangaan van de dialoog met de fossiele bedrijven waar ze in investeert. De resultaten van die dialoog tot nu toe zijn echter schamper. Want ondanks de jarenlange dialoog van het ABP met Shell, blijft de oliegigant nog steeds nieuwe plannen maken voor risicovolle exploitatie van bijvoorbeeld het Noordpoolgebied, schaliegas en teerzanden en eveneens lobbyen tegen een duidelijk klimaatbeleid en tegen duurzame energie. De consequentie van niet luisteren moet natuurlijk zijn het terugtrekken van investeringen door ABP uit Shell.

Een tweede heikel punt is dat het ABP haar redenering niet verder doortrekt naar investeringen in olie, kolen en gas. Dit is immers evenzeer niet alleen een gok met het klimaat, maar eveneens een grote financiële gok, met onze pensioengelden, in het licht van de koolstofbubbel. Walia doet zelfs het tegenovergestelde, hij moedigt Shell aan ‘fossiele’ investeringen te blijven doen: “Shell geeft jaarlijks zo’n 35 miljard dollar uit aan nieuwe investeringen. Wij pleiten ervoor dat geld te besteden aan BG. Zo kan Shell het model van BG overnemen voor de levering van LNG , dat veel beter werkt. Dan zien we daarna wel of die Arctische boringen nog steeds aantrekkelijk zijn.”

Het is jammer dat het ABP niet een stap verder gaat en helemaal besluit om niet meer te investeren in energiebedrijven als Shell. In plaats van te blijven praten met deze bedrijven zoals het ABP voorstelt, vinden wij de tijd rijp om het geld te laten spreken. Wij hopen dat het ABP klimaatjaar 2015 zal aangrijpen om transparanter te worden over de impact van haar investeringen op klimaatverandering, verder gaat dan ‘actief aandeelhouderschap’ en eindelijk echt verantwoordelijkheid neemt voor een leefbare toekomst en daarmee kiest voor divesteren – het terugtrekken van investeringen in olie-, kolen- en gasbedrijven.

.